oscuro..

now i know anu ung feeling ng kapatid ko when he was in japan nung nagwowork pa siya.. Take note, nasa Davao lang ako ah.. Ung tindi ng pagiyak nia nun dahil namimiss nia na kami at gusto na nia umuwi. ngayon nararamdaman ko un tuwing wala akong ginagawa dito.. ang bigat pa la sa dibdib :(

kailangan ko malampasan to kasi this will be the start na dapat maging strong ako. malay naman magka work ako sa ibang bansa? that’s one of my plan din naman..

i need to be strong, para din naman to sakin at sa pamilya ko :)

gonna update this very soon… :)

im really happy at this very moment..hope it will last forever :) 

im scared of what im feeling right now..but it makes me happy every thought of it..i hope it will last long enough so that i could forget the pain i’ve been through lately..but in the end, there should be less expectation and assumptions coz i might get hurt again…

kala ko magiging masaya ung araw ko ngaun with my friends…ayun di pala…sinubukan ko naman kaso endi talaga..now i know kung bakit di ako makapag-move on talaga…pero anu pa ba ang dapat? i really dont know what to do…

my friends told me na wag nang maging stalker sa twitter nia..pero i cant helped it…i have to use a friend’s account just to see ung post nia..napaka-pathetic nu? pero gusto ko kasi malaman kung ok lang ba siya, kung anu na ang nangyayari sa kanya.. kung masaya na siya…without me…aun lang.. and im not expecting anymore.. alam ko naman na in doing so masasaktan lang ako…gusto ko lang talaga malaman…aun…kasi nga wala na akong karapatan para alamin pa ung mga bagay na un..

nakausap ko na din ung dati kong minahal na taga DLSU, i tried to say sorry sa nagawa ko sa kanya..ung bigla na lang akong nang-iwan..i just want to have a good closure sa kanya..aun..it turned out to be okay naman…at nag-advice pa sa akin..dun ko napatunayan na di ako nagkamali nung minahal ko siya dati..

aun…base dun sa mga tweets nia…i can see na mukang may nagpapasaya na sa kanya..aun..sana maging ok sila, kasi never ko siyang nakitang ganun dati nung kami pa..aun..midyo naiinggit pero wala na ako magagawa dun…alam kong masaya naman siya dun sa taong yun….

if ever totoo ung mga sinabi niya nung huli kaming nakapag-usap ng personal, ill hold on to it…matigas lang talaga ang ulo ko…aun..

maybe this will be the last thing na ill talk about sa amin..fair enough na siguro un for the both of us…

i dont know if i can be happy ulit like before pero ill try..para din naman sa akin un….after realizing ung reason why i can’t move on, lalo lang ako nalungkot pero kaya ko naman un..anu ba naman ung 7 years di ba? kaya aun..smile na lang..

i guess i have to wait again…ayun na lang magagawa ko for now..

-stynzian

yes…i really like it being alone sometimes…iba kasi sa pakiramdam ung mag-isa lang..pero siyempre hindi rin yun maganda .. pero mas nakakapag-isip akong mabuti kapag mag-isa ako… lumilinaw ung mga dapat kong gawin sa isang problema kapag mag-isa ako..iyon siguro ung reason why hindi ako mahilig magkwento sa mga kaibigan o kakilala or even to my family what’s going on me at kung anu ung bumabagabag sa akin..maybe because hindi ko lang talaga alam kung paano ko iyun sasabihin o tama ba yung pagkakasabi ko…siguro kung nakakapagsalita lang ung unan ko..maikwekwento nia ung mga pinagdaanan ko…kaya minsan hiniling ko na sana may kambal na lang ako…. kasi atleast alam ko.. alam ng kambal ko ung nararamdaman ko…hehe..pero malabo na mangyari un….kaya minsan nagtataka siguro ung mga kaklase ko bakit ang hilig ko humiwalay sa kanila sa galaan o lakad namin…. eh gusto ko talaga mapag-isa minsan…hehehe …pero gusto ko lang talaga mapag-isa kasi alam kong mas safe ako pag ganito ako… i wanted to be alone but then you came….and went away…